Zanadtoś, bracie, ciekawy

„A powiedz, wielki i błogosławiony ojcze, czy prawda, co o tobie sława daleko niesie, że Duch Święty bez przerwy cię nawiedza?

• Bywa, że zlatuje.
• A w jakiej postaci zlatuje?
• W postaci ptaka.
• Duch Święty w postaci gołębicy?
• Raz Duch Święty, raz Świętoduch. Świętoduch to inszy, pojawić się może w postaci każdego ptaka: raz jaskółka, to znowu szczygieł albo i zimorodek.
• A jakże poznajesz, ojcze, że to na przykład nie zimorodek?
• Bo mówi.
• Jakże on mówi, jakim językiem?
• Ludzkim.
• A cóż on takiego mówi? – wypytywał braciszek.
• Ot dziś mówił, że przyjdzie dureń i dopytywać się będzie nie wiadomo o co. Zanadtoś, bracie, ciekawy.”

„Bracia Karamazow” F.Dostojewski przekład A.Wat

(obdorski mniszek u ojca Feraponta)