Autor: tomasz.mietlinski

  • Niedola, kalectwo, smutek i choroba

    „Kochanie to niedola ciężka, bo przez nie człek wolny niewolnikiem się staje. Równie jak ptak, z łuku ustrzelon, spada pod nogi myśliwca, tak i człek, miłością porażon, nie ma już mocy odlecieć od nóg kochanych…

    Kochanie to kalectwo, bo człek, jak ślepy, świata za swoim kochaniem nie widzi…

    Kochanie to smutek, bo kiedyż więcej łez płynie, kiedyż więcej wzdychań boki wydają? Kto pokocha, temu już nie w głowie ni stroje, ni tańce, ni kości, ni łowy; siedzieć on gotów, kolana własne dłońmi objąwszy, tak tęskniąc rzewliwie, jako ów, który kogoś bliskiego postradał…

    Kochanie to choroba, gdyż w nim, jako w chorobie, twarz bieleje, oczy wpadają, ręce się trzęsą i palce chudną, a człowiek o śmierci rozmyśla albo w obłąkaniu ze zjeżoną głową chodzi, z miesiącem gada, rad miłe imię na piasku pisze, a gdy mu je wiatr zwieje, tedy powiada: „nieszczęście!”… i szlochać gotów…
    (…)

    A jednak — zaczął znów rycerz — jeśli miłować ciężko, to nie miłować ciężej jeszcze, bo kogóż bez kochania nasyci rozkosz, sława, bogactwa, wonności lub klejnoty?

    Kto kochanej nie powie: „Wolę cię niźli królestwo, niźli sceptr, niźli zdrowie, niźli długi wiek?…”

    A ponieważ każdy chętnie by oddał życie za kochanie, tedy kochanie więcej jest warte od życia…”

    „Pan Wołodyjowski” H.Sienkiewicz

  • W ukryciu …

    „Bóg nie pomnaża cnotliwym dobytku w owocach i wielbłądach
    i nie odejmuje nic za mord i krzywoprzysięstwo.
    Ukrywał się tak długo, że zapomniano jak się objawił
    w krzaku ognistym i w piersi żydowskiego młodzieńca
    gotowego cierpieć za wszystkich co byli i będą.”

    „Rady” C.Miłosz

  • Czytanie i słuchanie

    • „Pewnej nocy, gdy siedział trzęsąc się cały, trzymając się za głowę, zjawił się jakiś człowiek i rzekł: Przysyła mnie — i tu wymienił drogie imię — aby pocieszyć cię. I wyjąwszy z kieszeni swego długiego czarnego płaszcza jakąś zniszczoną księgę, usiadł i czytał do rana. Po czym zniknął bez słowa.
    • W jakiś czas potem znowu się zjawił o tej samej porze z tą samą księgą i znowu usiadł, tym razem bez wstępu, i znów ją czytał przez noc. Po czym zniknął bez słowa.
    • Więc tak się zjawiał bez zapowiedzi co jakiś czas, by czytać tę smutną opowieść i by schodziła tak noc. Po czym znikał bez słowa.
    • Nie zamieniwszy z sobą nigdy ani słowa, stawali się jakby jednym.”

    Impromptu „Ohio” S.Beckett przekład A.Libera

  • Nasza natura

    „Niekiedy prawda świeci tak mocnym światłem, że jest dla nas jasna jak słońce. potem nasze postrzeganie zostaje przysłonięte poprzez naszą naturę i nawyki i powracamy do ciemności niemal tak głębokich jak uprzednio.”


    „Przewodnik błądzących” Majmonides przekład U.Krawczyk H.Halkowski

  • Choroba bezsenności

    „Jeżeli nie będziemy spać, tym lepiej – mówił wesoło Jose Arcadio Buendia. – Tym więcej będziemy korzystali z życia”. Ale Indianka wytłumaczyła im, że najstraszniejsze w tej chorobie jest nie to, że nie można zasnąć, bo ciało nie odczuwa zmęczenia, lecz nieodwracalny postęp innego, gorszego symptomu – utraty pamięci. Tłumaczyła, że kiedy chory przyzwyczaja się do stanu bezsenności, zaczynają zacierać się w jego umyśle wspomnienia dzieciństwa, potem nazwy i pojęcia przedmiotów, a w końcu tożsamość osób, a nawet świadomość własnego istnienia, aż do pewnego rodzaju obłędu i negacji przeszłości.”

    „Sto lat samotności” G.G.Marquez

  • Mądrze

    „Nędzne moje słowa. Ale one echem się odbijają od was i rosną Waszą powagą – powagą nie tego Kto mówi, a tego kto słucha (…) Głupio mówię, Ale wy mądrze mnie słuchacie, i dlatego Mądry się staję.”

    „Ślub” W.Gombrowicz

  • Zrozumienie

    HAMM: „Zastanawiam się. (Pauza) Gdyby na ziemię powróciła jakaś istota rozumna, czy obserwując nas dostatecznie długo, mogłaby na tej podstawie dojść do jakichś wniosków? (Udając głos istoty rozumnej) Aha, jasne, już wiem, co to jest, już rozumiem, co oni robią. (…)
    A nawet nie posuwając się tak daleko, czy my sami … (Z uczuciem) my sami … chwilami .. .-(żarliwie) Pomyśleć, że to wszystko może i nie było zupełnie na nic!”


    „Końcówka” S.Beckett przekład A.Libera

  • Bez czasu …

    „Time present and time past Are both perhaps present in time future And time future contained in time past.If all time is eternally present All time is unredeemable.(…) And the end and the beginning were always there Before the beginning and after the end.And all is always now.”

    „Burnt Norton,” T.S. Eliot

    „Z pewnością przeszłość i teraźniejszość obecne są w przyszłości. A przyszłość wynika z przeszłości. Bezcenne byłoby istnienie całego czasu na zawsze. (…) Zawierając początek i koniec, a nawet to co było przed rozpoczęciem i po zakończeniu, tak naprawdę wszystko byłoby teraz.”

    TzP

    „Teraźniejszość i przeszłość Są być może obecne w przyszłości A przyszłość zawiera się w teraźniejszości. Jeśli wszelki czas jest wiekuiście obecny To żadnego nie można odkupić(…) Więc koniec i początek od zawsze tam były Przed początkiem i po końcu/ I wszystko jest wiekuistym teraz.”

    KP

  • Dzisiaj

    „Nie myślałem, że żyć będę w tak osobliwej chwili.
    Kiedy Bóg skalnych wyżyn i gromów,
    Bóg Zastępów, kyrios Sabaoth,
    Najdotkliwiej upokorzy ludzi,
    Pozwoliwszy im działać jak tylko zapragną,

    Im pozostawiając wnioski i nie mówiąc nic.”

    OECONOMIA DIVINA Cz.Miłosz